مایع سفید کننده یا آب ژاول

رايج‌ترين ماده اي که از آن ، به عنوان سفيد کننده استفاده مي‌شود، آب ژاول است. ماده اصلي و موثر در آب ژاول ، هيپوکلريت سديم (NaOCl) است. هيپوکلريت سديم ، ترکيبي فوق‌العاده قوي است که درصد خيلي کمي از آن (5 درصد) را در آب حل مي‌کنند و با نام‌هاي مختلف و به عنوان سفيد کننده به بازار عرضه مي‌کنند. بنابراين سفيد کننده‌ها و آب ژاول ، همان محلول 5 درصد هيپوکلريت سديم هستند.
مزيت آب ژاول اين است که خاصيت ضدعفوني کننده نيز دارد، زيرا يک سفيدکننده کلردار است. افزودن مقدار کمي پربورات به آب ژاول ، قدرت سفيدکنندگي آن را افزايش مي‌دهد. البته بايد توجه داشت که محلول هيپوکلريت سديم ، ناپايدار است و در مجاورت نور و گرما ، يون -OCl تجزيه شده، اکسيژن آزاد مي‌کند و در نتيجه از شدت عمل آن کاسته مي‌شود. لذا بايذ آن را در ظروف مات و نيز دور از گرما نگهداري کرد. همچنين بهتر است محلول‌هاي تازه استفاده شود، زيرا بهر حال در اثر ماندن بسادگي تجزيه مي‌شود.
NaOCl ----> NaCl + O2 

مایع سفید کننده را فردی به نام برتوله برای اولین بار کشف کرد و چون در منطقه ژاول پاریس شروع به تولید آن کرد به آب ژاول معروف شد. در ایران هم این محلول بیشتر به نام وایتکس شناخته می شود.

مایع سفید کننده از محلول درصد معینی از هیپوکلریت سدیم با آب به دست می آید که درصد هیپوکلریت سدیم بنا به نوع مصرف تعیین می شود.

سفید کننده ماده شیمیایی است که هم برای استفاده در خانه و هم در مقیاس وسیع بسیار مفید است. در خانه برای زدودن لکه‌های روی لباس، سفید کردن لباس‌ها، برای ضدعفونی و بوزدایی سطوح مختلف از جمله سرویس‌های بهداشتی و سینک ظرفشویی کاربرد دارند. در بیمارستان‌ها از مایع سفید کننده به عنوان ماده گندزدا، هتل‌ها برای تمیزکاری و ضدعفونی سطوح و ملحفه استفاده می‌کنند. در صنعت به عنوان رنگ‌زدا، سفید کننده پارچه و خمیر کاغذ استفاده می‌شود.

دلیل قدرت ضدعفونی مایع سفید کننده تولید کلر آزاد است. البته این محلول ناپایدار است و چنانچه در معرض حرارت و نود قرار گیرد به تدریج خاصیت خود را از دست میدهد.